Kitap Adı: Tersyüz
Yazar: Amy Harmon
Yayınevi: Yabancı Yayınevi
Sayfa Sayısı: 369
Tanıtım;
Ambrose Young okulun en çekici çocuğu ve kasabanın yıldız güreşçisiydi. Uzun boylu ve yapılı bir vücudu, omuzlarına değen saçları ve yakıcı gözleriyle aşk romanlarının kapaklarını süsleyebilecek kadar yakışıklıydı. Fern Taylor bunun farkındaydı ve Ambrose Young’a âşıktı. Belki de bu kadar yakışıklı olduğu için Fern asla onunla birlikte olabileceğini düşünmemişti. Ta ki her şey tersyüz olana ve Ambrose'un eski yakışıklılığından eser kalmayana kadar…
Tersyüz, beş genç adamın küçük bir kasabadan kalkıp savaşa gidişinin ve içlerinden sadece birinin geri dönüşünün hikâyesi... Hayatı, benliği, güzelliği kaybetmenin hikâyesi... Bir kızın, yıkılmış bir çocuğa; yaralı bir savaşçının sıradan bir kıza olan aşkının hikâyesi... Kalp kırıklığının üstesinden gelen bir arkadaşlığın ve bilinen kalıpların dışına çıkan bir kahramanın hikâyesi... Tersyüz, hepimizin içinde biraz iyiliğin biraz da kötülüğün olduğunu keşfettiğimiz modern çağın Güzel ve Çirkin’i...
"Tersyüz bize modern yaşamın unutturduğu duyguları hatırlatıyor. Güzellik sadece yüzeysel olabilir ama bu hikâye ta içinize işleyecek ve uzun süre aklınızdan çıkmayacak."
-A Love Affair With Books -
"Zaman zaman sizi neye uğradığınızı şaşırtan bir kitap okursunuz. Bu kitap benim için tam olarak böyleydi. Bugüne kadar okuduğum en güçlü hikâyeydi ve bana inanın, çok çok fazla kitap okuyorum. " - Holly Kelly, Rising kitabının yazarı.-
"Hiçbir Çirkin, Ambrose kadar yakışıklı, hiçbir Güzel de Fern kadar naif olmamıştı! Tersyüz sizi toplum yargılarının ötesine götürerek, yaralı ve genç kalplerin bir attığı bu duygusal hikâyeyle içine çekecek." -Romancekolik-
"Tersyüz, sevginin, arkadaşlığın, kaybetmenin ve hayata dair ikinci bir şansın, duygusal, yürek burkan ama aynı zamanda içinizi ısıtacak, kolay kolay unutamayacağınız öyküsü."
-Tuğçe'nin Kitaplığı-
Yorumum;
Nasıl başlayacağımı bilmiyorum.Bir kitap bu kadar mı gerçekçi olur? Bu kadar mı mükemmel olur? Diğer günümüz aşk romanlarından o kadar farklıydı ki… Hele ki o kapak,o baskı… Neredeyse ilk defa tüm karakterleri sevdim.Hiçbiri rahatsız etmedi beni. Ama Bailey beni alt üst etti.En sevdiğim karakter tipi! Ve özellikle de o sonlarda ki sahnesi… Rüyalarıma girdi.Büyülendim! Ambrose ve Fern arasındaki Shakespeare alıntılarına bayıldım. Fern karakterini kendime çok yakın buldum. Kitaplara olan tutkusu özellikle de.Kitapta gerçekten çok fazla duygu vardı. İnsana her duyguyu tattıracak türden bir kitap. Yeri geldi kendimi Ambrose gibi hissettim, yeri geldi Fern, yeri geldi Bailey gibi. Sanki kitabın her cümlesi,her kelimesi saatlerce oturulup düşünülmüş gibiydi.
Gerçekten yalnızca bir aşk kitabı değildi. Kitabı yaşadım resmen o kadar gerçekçiydi. Ne olur okuyun! Ne tür severseniz sevin buna aşık olacaksınız.Okuyun tanıdıklarınıza da okutun o kadar muhteşem bir kitaptı. Kısaca OKUYUN OKUTUN!
Hepimizin yüzünü Tanrı yarattıysa benimkini
yaratırken kahkahalarla gülmüş müdür?Yürüyemeyen bacaklar; göremeyen gözler
yaratır mı?Başımdaki saçları serseri bir isyankarlık içinde ayaklanana kadar
dalgalandırır mı?Sağır bir adamı daha da bağımlı yapmak için kulaklarını
kapatır mı?Görünüşüm bir tesadüf mü, yoksa sadece kaderin bir cilvesi mi?Beni
böyle O yarattığına göre, nefret ettiğim şeyler için O'nu suçlamam uygun düşer
mi?Her aynaya baktığımda daha da kötüleşen kusurlar için,İçimde fark ettiğim
kötülük için, tiksinti ve korku için,Bizi anlayamadığım bir neden yüzünden,
kendi zevki için mi şekillendirir?Hepimizin yüzünü Tanrı yarattıysa benimkini
yaratırken kahkahalarla gülmüş müdür?
Alıntılar;
“Herkes birileri için ana karakterdir.”
“Sensiz yalnız kalmaktansa seninle kaybolmayı tercih ederim.”
"Beni öptüğünde bütün acılarının uzaklaştığını söylemiştin. Ben de uzaklaşsın istiyorum."
